Het antwoord is aan ons!

De Europese Unie heeft een bevolking van 450 miljoen inwoners: meer dan de Verenigde Staten en Rusland bij elkaar. De Europese Unie vormt het grootste handelsblok ter wereld en produceert een kwart van de totale welvaart in de wereld.

De Unie geeft meer bijstand aan arme landen dan welke andere donor ook. De EU sluit overeenkomsten met partners elders in de wereld. Het gaat daarbij niet alleen om handel en financiële en technische bijstand, maar ook om economische hervormingen, steun voor infrastructuur, gezondheidszorg en onderwijs.

Net zoals de EU zich binnen de eigen grenzen heeft ingespannen om handelsbelemmeringen op te heffen, armere regio's te stimuleren en een vreedzame samenwerking te bevorderen, werkt de Unie met andere landen en internationale organisaties samen om economische groei en stabiliteit in de wereld te stimuleren en handel mogelijk te maken.

De Unie ontwikkelt een gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid zodat zij ook in de grote buitenwereld kan optreden om vrede, veiligheid, samenwerking en wederzijds begrip te bevorderen.

In het kader van het Europees defensiebeleid kunnen militaire of politie-eenheden naar crisisgebieden worden gestuurd voor humanitaire operaties en vredeshandhaving. De snelle-reactiemacht van de EU staat los van de NAVO, maar heeft kan wel gebruikmaken van NAVO-faciliteiten.

In de jaren 70 van de vorige eeuw vroeg Henry Kissinger (de toenmalige minister van buitenlandse zaken van de VS) eens: "Als ik met Europa wil spreken, met wie moet ik dan bellen?" Het voorzitterschap van de EU wisselt nu nog elk half jaar tussen de lidstaten. Nederland was voor het laatst voorzitter in de tweede helft van 2004.

De Europese grondwet introduceert de verkiezing van een voorzitter (in sommige talen: president) van de Europese Raad die voor tweeënhalf jaar wordt gekozen. De voorzitter is verantwoordelijk voor het voorbereiden, leiden en stimuleren van de werkzaamheden van de Europese Raad en het zorgen voor de continuïteit van die werkzaamheden.

Ook komt er een Europese minister van buitenlandse zaken, die namens de Unie optreedt in internationale organisaties en de politieke dialoog met derde landen voor zijn rekening neemt.

	Artikel I-21: De voorzitter van de Europese Raad
	Artikel I-28: De minister van Buitenlandse Zaken van de Unie