Europa lijkt het niet meer bij te benen

In 2000 spraken de regeringsleiders van de Europese Unie af, dat Europa in het jaar 2010 de meest concurrerende economie ter wereld zou zijn. Ieder land zou daar op zijn eigen wijze naartoe werken.

De werkloosheid was toen in vergelijking met de Verenigde Staten zeer hoog, de arbeidsmarkt werkte te traag en de investeringen in onderzoek bleven achter.

Nu, halverwege de periode tot het jaar 2010, blijkt onze achterstand niet kleiner maar groter te zijn geworden. In november 2004 gaven Dorette Corbey en Max van den Berg, die beide namens de PvdA in het Europees Parlement zitten, uiting aan hun zorg over de verblekende daadkracht van Europa. Hun openbare bijdrage met de titel "Geef Europa nieuwe toekomst!" vangen zij als volgt aan:

Delokalisatie! Het nieuwe buzzword in de Europese politiek. Bedrijven trekken weg uit Europa. China en India maken een ongekende economische groei door. Met veel enthousiasme werkt heel China aan versterking van de economische positie.

Succesfactoren als een gemotiveerde beroepsbevolking, grote bereidheid tot lange werkdagen, hoog opgeleid personeel, relatief veel technologische kennis, niet al te veel gezeur over milieuregels, en last but not least lage lonen, stellen China zeker in staat de wereldmarkt te veroveren.

Tegenover deze Aziatische ambitie en daadkracht verbleekt Europa. Niet dat het aan intenties ontbreekt. Vier jaar geleden besloten de Europese regeringsleiders in Lissabon dat Europa in 2010 de meest concurrerende economie moest zijn. Ook toen een ambitieus en moedig besluit.

Maar deze zogenoemde Lissabondoelstelling lijkt nu hopeloos naïef. Vier jaar geleden waren de Verenigde Staten nog het referentiepunt. Vergeleken met de VS was de Europese werkloosheid onaanvaardbaar hoog, werkte de arbeidsmarkt te traag, en bleven de investeringen in onderzoek en ontwikkeling achter.

Elke regering zou prioriteit geven aan bevorderen van werkgelegenheid, met name de arbeidsdeelname van jongeren en vrouwen en daarover weer rapporteren. En Europa moest net als de VS een kenniseconomie worden. Een jaar later werd aan de 'Lissabondoelstelling' nog toegevoegd dat de Europese economie ook duurzaam moest zijn.

Intussen is nu al duidelijk dat de doelstelling om in 2010 de meest concurrerende economie te worden niet gaat lukken. Het zogenoemde Lissabonproces heeft een hele berg statistische gegevens opgeleverd maar geen nieuwe banen. ...

Bron: nieuwsbericht 207 van Dorette Corbey